Is het EU-Australië handelsakkoord een goede zaak voor Europa?

De Europese Unie zet met dit akkoord een volgende stap in haar wereldwijde handelsstrategie. Minder tarieven en betere toegang tot grondstoffen moeten de economie versterken en minder afhankelijk maken van dominante spelers zoals China. Tegelijk rijst de vraag wie werkelijk wint. Grote bedrijven profiteren van schaal en nieuwe markten, maar de impact op kleinere sectoren blijft onzeker. Ook geopolitiek schuift Europa duidelijk richting nieuwe bondgenoten, met implicaties voor handelsbalansen en strategische autonomie. Is dit een vooruitziende zet die Europa weerbaarder maakt, of een akkoord waarvan de baten ongelijk verdeeld zullen blijken?