Moet de overheid nieuwe bouwregels zoals het M-peil tijdelijk uitstellen?

Het M-peil wordt verkocht als de volgende logische stap in duurzamer bouwen. Niet alleen het energieverbruik van een woning telt dan mee, maar ook de materiaalimpact over de volledige levenscyclus. De Vlaamse omzetting van de herziene EPBD-richtlijn wordt volgens NAV uiterlijk tegen mei 2026 verwacht, via aanpassingen aan het Materialendecreet en VLAREMA. Op papier klinkt dat vooruitstrevend. In de praktijk botst die ambitie op een sector die vandaag al op de limiet draait. Volgens cijfers die het offerteplatform Bouwplannen (Bouwplannen.be) aanhaalt op basis van Statbel, zakte het aantal toegekende vergunningen voor nieuwe woningen in 2025 naar 42.278, het laagste peil sinds 2002. Bouwplannen koppelt die terugval aan stijgende bouwkosten, strengere normen en een markt waarin nieuwbouw voor veel gezinnen almaar moeilijker betaalbaar wordt. Ook Embuild trekt aan de alarmbel. CEO Niko Demeester waarschuwt er dat een stilvallende nieuwbouw snel richting wooncrisis duwt, terwijl België tegen 2050 net honderdduizenden extra woningen nodig heeft. Embuild pleit daarom voor maatregelen die bouwen opnieuw haalbaar maken, zoals een lager btw-tarief voor de enige eigen woning. Daar wringt het politieke schoentje. De overheid wil tegelijk méér bouwen, duurzamer bouwen én extra regels invoeren, op een moment dat de motor al sputtert. Dat maakt van het debat over het M-peil geen technisch detail, maar een principiële keuze. Wie voor onmiddellijke invoering pleit, zegt dat duurzaamheid niet langer uitstel verdraagt. Wie voor tijdelijk uitstel pleit, zegt iets anders: je legt geen extra gewicht op een sector die al door de knieën gaat. De vraag is dus niet of materiaalimpact belangrijk is, dat is het altijd. Maar de vraag is of Vlaanderen zich nog een nieuwe bouwverplichting kan veroorloven net nu de nieuwbouwsector vecht om overeind te blijven?